BUGÜNLERDE...

Euzu Besmele ile…..   

Bu haftaki yazımda nereden nereye nasıl ve ne şekilde geldiğimizi ele almak istiyorum.Evet her şeyi sorguladığımız ve her şeyin bolca ve insafsızca tüketildiği günümüzde insanlığımız dahil her şeyi acımasızca harcıyoruz…Zamanı, vicdanı, sağlığı, hayatı velhasılı insanlığımızı fütursuzca ve gaddarca harcıyoruz… Kendimize sormuyoruz ki; her şeyin kıt ve az bulunduğu devirde en değerli şeyin bulunmayan değil de şükretmek ve hamdetmek olduğunu…Ne değişti? Herşeye sahip olurken (Allah’ın sayısız nimetlerini bol bol verdiği günümüzde) elimizden kayıp giden insanlığımız ve  Vardeni bilme ve bulma hasleti olan en büyük değerin yoksunluğuna düştüğümüzü unuttuk…Zannediyoruruzki, her şeye sahip olmak büyük bir varlıktır.Yanılıyoruz aslında… Yanıldığımızdan bile bi’haberiz…Düzeni ve sistemi sorgulayıp, yargılılarken; hiçbir zaman kendi içimizdeki en büyük düşmanımız olan nefsi hep es geçiyoruz.Düşmanı hep dışarıda ararken içimizdeki düşmanı dahada büyütüp varlığını bile unutur hale geliyoruz.Alemlere Rahmet olarak gönderilen Kainatın serveri Efendimiz (sav) bir seriyye ( savaş) dönüşü Ashab-ı Güzine şu hakikat-i Manevi sözü beyan buyurmuyorlar mı? Küçük cihaddan (savaştan) büyük savaşa dönüyoruz. En büyük savaş (cihad) insanın nefsi ile yaptığı cihaddır.Düzeltme yoluna tevessül ettiğimizde hep başkalarından başlıyoruz. Kendimizden başlama cesaret ve şecaatini gösteremiyoruz. Kendimizden başlamayı becerebildiğimiz an her şeyin çorap söküğü gibi geleceğini ve her şeyin dahada güzele ve hayr’a doğru değişeceğini, görebileceğimizi anlamak mümkindir.Sözlerimi ve düşüncelerimi paylaşırken yazdıklarımın evvela kendi zalım nefsime hitap ettiğini herkesle paylaşmak isterim.Kendi nefsine söz geçiremeyen hiç kimseye söz geçiremez.Zira sevgi ve saygı da öyledir.Kendini sevmeyen hiç kimseyi sevemez.Kendine saygısı olmayan başkasına saygı gösteremez.

Bugünlerde...

Mallarımız arttı, keyfimiz azaldı.

Daha büyük evlerde ama daha küçük ailelerle yaşıyoruz.

Konforumuz arttı ama zamanımız daraldı.

Diplomamız bol ama sağduyumuz az.

Uzmanlıklar arttı ama sorunlar çoğaldı.

ilaçlar çoğaldı, hastalıklar arttı.

Sorumsuzca para harcıyoruz ama az gülüyoruz.

Trafikte çok hızlıyız ama çabuk parlıyoruz.

Akşam geç yatıyor ama sabah yorgun kalkıyoruz.

Az kitap okuyor, çok televizyon seyrediyoruz.

Varlığımızı arttırdık ama değerlerimizi yitirdik.

Çok konuşuyor ama az gönül veriyor ve bol yalan söylüyoruz.

Para kazanmayı öğrendik ama yuva kurmayı beceremedik.

Hayata yıllar ekledik, yıllara hayat katamadık.

Aya kadar gidip dönmeyi biliyoruz ama komşumuza uğramak için karşıya geçmiyoruz.

Uzaya ulaştık ama ruhun derinliklerine gitmiyoruz.

Havayı temizledik ama ruhları kirlettik.

Atomu parçaladık, önyargılarımızı yıkamadık.

Çok yazıyor ama az gelişiyoruz.

Daha çok plan yapıyor ama daha az sonuç alıyoruz.

Acele etmeyi öğrendik ama sabırlı olmayı asla.

Gelirimiz arttı, karakterimiz zayıfladı.

Tanıdıklar çoğaldı ama dostlar eksildi.

Çabalar arttı ama mutluluklar azaldı.

Bilgisayar ağları kuruyoruz, bilgi otoyolları yaratıyoruz ama kendi aramızda iletişimde zorlanıyoruz.

"Dünya barışı" der, silahlanırız!

Daha mutlu olmak için, "somurtarak" çalışırız.

Bugünler...

Eve çift maaşın girdigi, ama çiftlerin boşandığı, Kısa seyahatlerin, Kağıt mendil gibi ilişkilerin, Yıka çık gönüllerin, Tek geceliklerin Kilo dertlerinin ve her derde çare vitaminlerin Vitrinlerin dolu ama gönüllerin boş olduğu günler!

    Sözlerimi son verirken değişimin gereğini düşünürken değişimin: değişimin sadece sözde değil, sözün eyleme dönüştüğü mecrada gerçekleşebileceğini beyan etmek isterim. Eski büyüklerin deyimiyle ‘’Lafla peynir gemisi yürümez’’ bu sözün anlamı ve anlattığı çok şey olsa gerek.Bu sözle huzurunuzdan ayrılırken sürç-ü li’san eylediysem; küçükte kusur büyükte af derler.Diğer bir yazımda görüşmek ve buluşmak ümidi ve Duasıyla….Tüm insanlığın sevgi ışığıyla aydınlanıp, güneşin sıcaklığı ile gıdalanmasını Yüce Mevlamızdan niyaz ederim.Işığın ve iklimin söndüğü yerde ‘’RAHMETİN sahibi’’ yar olsun inananlara…

   Selam, saygı ve baki muhabbetle….