SEVGİYİ BULMAK ve KAYBETMEK

SEVGİYİ BULMAK ve KAYBETMEK

Asla değiştiremeyeceğin şeyler için üzülme.

Değiştirebileceğin ama istediğin halde değiştiremediğin şeyler için

mutsuz ol veya asla asla bir daha sevmeyeceğim deme..

Mahcup olursun...

Asla sevgiyi arama çünkü sen aradıkça o saklanır kapı arkalarına..

Sevgi seni istedi mi bulur..

Zamanı vardır..tıpkı baharı kışta arayıp da bulamayacağın gibi...

Ya da bulsan da asla onun gerçek bir bahar olmadığını kabul etmek

zorunda olacağın gibi ..

O bulduğun sadece bir aldanmışlıktır..

Aldanırsan,tıpkı kış ortasında

Çiçek açan erik ağaçlarına dönersin..

Kisin ortasında sevinçten çiçek açarsın..

Kış gerçek yüzünü gösterince de donarsın,

Anlarsın ki yaşadığın bahar kış ortasında yaşanan yalancı bir baharmış....

Erik ağacı gibi donarsın

O zaman ve o yaz boşa geçer..meyvesiz kimsesiz

Sevgi aranmaz..Sevgi istedi mi seni bulur.

Hiç ummadığın bir anda arkanda beliren bir dost olur bu bazen..

Vapurda ensende hissettiğin bir nefes alır götürür seni sevgiye,

Bir tesadüf sana sevgiyi taşır..

Sen sevgiyi aramamışsındır.

Tıpkı gecikse de gelen ve geleceğinden emin olduğun bahar gibi.......

Tıpkı bir sabah kalktığında baharın pürüssüz yüzü ile karşılaşman gibi

bulmuştur seni sevgi............

Sevgiyi Kaybederken de cesur olmalısın..

Yüreğin dolu olmalı sabır ve güçle

Her kaybedilen kazanılan bir derstir zaten

Sevgi çok şey öğretir severken ve kaybederken

Sevgiyi kaybederken

Sevgiliyi kaybetmenin ne zor olduğunu öğrenirsin

Sevgiyi kaybederken

Aslında onu hiç kaybetmek istemediğini öğrenirsin

Sevgiyi kaybederken

Onu kaybetmenin, bulmak kadar güç olmadığını

Ama acısına katlanmanın ne güç olduğunu öğrenirsin

Sahipken sevgiye hep yanında olacakmış gibi

Onu hoyratça harcamışsındır..

Kaybettiğinde ise her an yanında olacağına inanmakla

Ne büyük yanlış yaptığını anlarsın

Ve bir daha ki sevginde daha temkinlisindir..

Hem severken, hem kaybederken

Bir önceki sevgi öğretmiştir bunu sana..

Her kayıp bir derstir almam gereken

Çünkü hiçbir sevgi tek başına var olamaz..

Ayrılamaz daha öncekilerden.....

Sevgi, el ele tutuşmaktır,

Sevgi, göz göze bakışmaktır.

Sevgi, bir kelebek,

Sevgi, bazen de bir çiçek.

Sevgi, hırlaşmak değil paylaşmak,

Sevgi, kavga değil aşkla yaklaşmak.

Sevgi, yürekte duyulan kıpırtı,

Sevgi, gözde görülen pırıltı.

Sevgi, yuva sıcağı,

Sevgi, ana kucağı.

Sevgi, esirgemek, kollamak,

Sevgi, bir yetim saçı okşamak.

Sevgi, goncadır, gül olup açılan,

Sevgi, şekerdir, dillerden saçılan.

Sevgi, çevredir, yeşildir daldır,

Sevgi, sohbettir, muhabbettir baldır.

Sevgi, gönlü hoş tutan hece,

Sevgi, aydınlık, pırıl pırıl gece.

Sevgi, var ile yok arası,

Sevgi, iki kaşın arası.

Sevgi, nimet, aş ekmek,

Sevgi, bir türkü, bir gayde çekmek.

Sevgi, var olmak, var olanı bilmek,

Sevgi, haddini bilmek, kendine gelmek.

Sevgi, kul olmak, kulluk etmek,

Sevgi, Yaradan'a şükretmek. Gençken de severiz elbette. Aşık oluruz,tutuluruz birilerine. Ama gerçekten sevmeyi öğrenmek ciddi bir iştir ve zaman ister. Olgunlaşmamız, hayatı, kendimizi ve karşı cinsi tanımak gerekir, ölesiye değil, adam gibi sevmek için. Kadınlar genellikle otuzlarında, erkekler ise kırklarında keşfederler gerçek sevgiyi. Ve anlarız ki sevmek, sevileni olduğu gibi kabul etmek demektir. Anlarız ki, sevilenin sevdiği her şey bizim için de sevilesidir. Anlarız ki, sevdiğinizle kesin olarak dost da olmamız gerekirmiş. Anlarız ki, sevdiğimizin özgürlüğüne, yalnızlıklarına saygı göstermemiz gerekirmiş. Anlarız ki, sevdiğiniz insanın kişiliğine yönelik eleştirilerden kaçınmamız gerekirmiş. Anlarız ki, en kısa yoluymuş sevileni değiştirmeye kalkmak. Anlarız ki, sevdiğimiz de karşılıksız sevmemiz gerekirmiş . Anlarız ki, birbirimize içten gelen bir saygı duymamız gerekirmiş. Anlarız ki, en zor anlarımız da bile hep yanı başımız da olan insan sevilirmiş yürekten. Anlarız ki, birbirimize kendimizi olduğumuz gibi anlatmakla besleyip ,çoğaltabiliriz sevgimizi. Anlarız ki, tartışmalarımız her zaman aramızda ki sorunları çözmeye yönelik olmalıymış. Anlarız ki, anlamsız kıskançlıklarla sevgimizi boğmamalıymışız. Anlarız ki, hayatımıza sevgimize burunlarını sokanların o burunlarını kırıp ellerine vermeliymişiz. Anlarız ki, insan bağımlısı olmak değilmiş sevmek.. Ve anlarız ki, sevmeyi öğrenmek yıllarını alırmış insanın.

 Unutmayalım ki sevginin menbaı Yüce Yaradan HZ.ALLAH’tan gelmektedir.

Selam,Saygı ve Sevgiyle kalın…..

                                                                              04 Ekim 2012 Perşembe           Saat.02:25